Και όταν λέμε χάους το εννοούμε! Αυτή είναι τουλάχιστον η αίσθηση του πρώτου εξαμήνου. Δεν ξέρεις τι να κάνεις ή μάλλον τι να πρωτοκάνεις. Να βγεις για καφέ, να διαβάσεις για την πρόοδο στα μαθηματικά, να πας σε θεατρικό εργαστήρι, να κάνεις εργασία προγραμματισμού, να μάθεις ισπανικά, να κάνεις ατελείωτα σχέδια (αν και το έχω παραμελήσει λίγο αυτό το τελευταίο), να πάρεις πλήκτρα ή να μάθεις να χρησιμοποιείς φωτοβολταϊκά? Όμως επειδή πάντα το χάος έχει την γοητεία του το διασκεδάζω απίστευτα. Και η απάντηση είναι να βρεις τρόπο να τα κάνεις όλα ή τουλάχιστον τα πιο πολλά--αξίζει!
Και είναι μερικές φορές που αναρωτιέσαι αν κάποια πράγματα είναι τυχαία. Αλλά δεν έχει και πολύ σημασία. Είναι όμορφα και αυτό αρκεί. Δεν θα ήταν τόσο διασκεδαστικό αυτό το χάος αν δεν έβλεπες και κάποιον άλλον να το ζει μαζί σου. Ας συνεχιστεί (που θα συνεχιστεί δηλαδή, μην γελιόμαστε) αυτή η χαώδης κατάσταση να δούμε που θα καταλήξει. Αλλά θα το δούμε.
Α και μια σημειωσούλα! Δεν έχω πεθάνει ακόμα. Υπάρχει μια έλλειψη τεχνολογικών μέσων εκεί στα ξένα. Θα το λύσουμε και αυτό κάποια στιγμή! :)
“Και η τύχη μου με φύσηξε στου Βόλου το λημέρι…”
